به تارنمای شبکه دامپزشکی شهرستان نی ریز خوش آمدید

      سال2011 سال جهانی دامپزشکی                              

دامپزشکی برای سلامت                   دامپزشکی برای غذا                    دامپزشکی برای این سیاره

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 10:15 | لینک  | 

                             

             

 

تعریف:

تلاش انسان برای واکسیناسیون به قدمت تلاشهای او برای نجات از بیماری است. در سال 1884 مچنیکف برای اولین بار فرضیۀ ایمنی سلولی را ارائه داد و یاخته هایی را که به میکروارگانیسمها حمله ور می شدند و با بلع آنها و دیگر اجرام خارجی موجب انهدام آنها می گردیدند را فاگوسیت یا بیگانه خوار نامید و به همراه Paul Ehrlich برای تحقیفاتشان در ایمنی شناسی برندۀ جایزۀ نوبل شدند. انواع مختلفی از واکسنها وجود دارند که بر اساس اینکه چه جزئی از عامل بیماریزا را در بر دارند دسته بندی می شوند، واکسن ممکن است در بر دارندۀ کل ارگانیسم بیماریزا باشد که در این صورت ارگانیسم یا کشته شده است و یا با مکانیسمهای خاصی از جمله پاساژهای مکرر و یا ایجاد جهش عمدی در ژنهای بیماریزا تضعیف شده تا برای میزبان خطری نداشته باشند، در این بین انواع ضعیف شده همواره ریسک جهش و بیماریزایی مجدد را خواهند داشت و پاتوژنهای کشته شده نیز خواص ایمنی زایی قابل توجهی ندارند و واکسنهای ضعیفی از نظر القای ایمنی و محافظت در برابر ابتلا به بیماری محسوب می شوند. دستۀ دیگر از واکسنها حاوی جزء ایمنی زای عامل بیماریزا می شود که می تواند یک پروتئین ایمنی زای پاتوژن مورد نظر، کپسول پلی ساکاریدی ارگانیسم پاتوژن و یا سم ضعیف شده(توکسوئید) باشد که باعث تحریک سیستم ایمنی و محافظت میزبان در مقابل عامل بیماریزا می شود. این دسته واکسنها خطر جهش و بیماریزایی مجدد را نخواهند داشت و قادرند ایمنی خوبی ایجاد کنند. اجزای نامبرده برای واکسن در ابتدا از خود عامل پاتوژن استخراج می شد که هنوز هم در مورد بسیاری از واکسنها از این روش استفاده می شود، ولی این کار خطر آلودگی واکسن به پاتوژن اولیه و پروتئینهای حساسیت زا را دارد که مراحل تخلیص و آماده سازی طولانی را تا استفاده در کلینیک دارد، از این رو تولید واکسنهای نوترکیب بسیار مورد توجه قرار گرفته است، در واکسنهای نوترکیب پروتئین ایمنی زا که می تواند توکسوئید و یا یک جزء ایمنی زای پروتیئینی پاتوژن باشد در یک میزبان دیگر بصورت نوترکیب تولید می شود. این سیستم تولیدی بصورتهای مختلف قابل طراحی است، تولید پروتئین می تواند به صورت داخل سیتوپلاسمی و یا ترشحی باشد که در هر دو حالت احتیاج به مراحل خالص سازی است و از کارهای بسیار هزینه بر در صنعت بیوتکنولوژی محسوب می شود ولی مزایای نسبت به روش تولیدی قبلی دارد و آن خطر کمتر بعلت عدم حضور عامل بیماریزای اصلی در محیط است. در این راستا سیستمهای بیولوژیکی بی خطر بیان کنندۀ پروتئین ایمنی زا بسیار مورد توجه قرار گرفته اند، میکروارگانیسمهایی که در حالت عادی در بدن انسان وجود دارند و خود باعث تحریک سیستم ایمنی نمی شوند و در عین حال می توانند پروتئین ایمنی زا را در بدن انسان تولید کنند. از جمله میکروارگانیسمهایی که در این خصوص بسیار مورد توجه قرار گرفته اند، باکتریهای اسید لاکتیک هستند. باكتريهاي اسيد لاكتيك عموما درمنابع طبیعی و مواد غذایی شامل گوشت، سبزیها، میوه ها، آشامیدنیها، شیر و فرآورده های آن، همچنین در دستگاه تنفس، دستگاه گوارش، دستگاه تناسلی انسان و حیوان، فاضلاب و مواد گیاهی یافت می شوند. این باکتریها اهمیت فوق العاده ای در تکنولوژی مواد غذایی و تهیه خوراک دام دارندو به طور گسترده در صنايع غذايي استفاده مي شوند چون قادر به تبديل لاكتوز به اسيد لاكتيك هستند.اين امر نه تنها موجب توليد طعم ترش در محصولات لبني تخميري مانند ماست مي شود بلكه با پايين آوردن pH باعث جلوگیری از رشد باکتریهای عامل فساد در مواد غذایی شده و به عنوان نگهدارنده غذا عمل مي كند گذشته از اینها كشتهاي باكتريايي لاکتوباسیلی با خواص پروبیوتیکی باعث تقويت و بازيابي فلور نرمال مجاري گوارشي مي شود. در واقع پروبیتیکها مكملهاي رژيم غذايي حاوي باكتريها يا مخمرهاي مفيد هستند که قادرند نقش مهمی در سلامت میزبان ایفا کنند.

تغذیۀ سالم از اهمیت بسیار بالایی در زندگی بشر برخوردار است. سالیانه هزینه های هنگفتی صرف درمان و مراقبتهای پزشکی در  مسمومیتهای غذایی ناشی از مصرف مواد غذایی آلوده با منشأ حیوانی می شود. عفونت در دامهای منبع غذایی انسان نه تنها می تواند سلامت جامعۀ انسانی را تهدید کند، از نظر اقتصادی نیز ضررهای زیادی به صنعت پرورش دام می زند که این امر متصدیان امور را به چاره یابی برای مقابله با این معضل برانگیخته است. از جمله بیماریهای با منشأ غذایی که از راه فرآورده های دامی به انسان منتقل می شودعفونتهای سالمونلایی  است. بیماریهای سالمونلایی یک خطر جدی برای سلامت جهانی است و انسانها و حیوانات را درگیر می کند. این   باکتریها انواع عفونتهای حاد و مزمن را در ماکیان موجب شده و ضربات اقتصادی  قابل توجهی را بدنبال دارند. به علاوه پرنده های عفونی از مخازن مهم سالمونلا هستند که می توانند از راه زنجیره غذایی انسان را آلوده کنند. سالمونلاها بر اساس بیماری که ایجاد می کنند، گونه های میزبانی و میزان تهاجم به سه دسته کلی تقسیم می شوند.گروه اول شامل پاتوژنهای بسیار قوی گونه های سالمونلا گالیناروم و پولوروم که موجب تیفوئید ماکیان و بیماری پولوروم می شوند که در جمعیتهای ماکیان دیده می شود، آلودگی به این باکتریها در جهان و ایران تقریبا ریشه کن شده است.گروه دوم سروتیپهای مهاجم سالمونلا که مهمترین آنها سالمونلا انترتیدیس و سالمونلا تیفی موریوم هستند.گروه سوم سالمونلاهای غیرمهاجم که به طور معمول در بیماریزایی پرندگان و انسانها دخیل نیستند. طبق کارهایی که تا به حال انجام شده واکسن سالمونلایی زنده ضعیف شده ایمنی بهتری نسبت به واکسن کشته شده می دهد، چون واکسن زنده قادر است علاوه بر  تولید آنتی بادی، ایمنی با واسطه سلول را موجب شود و نیز پروتئین ولیپوپلی ساکارید هر دو در پاسخ با واسطه سلول موثرند. سروتیپهای سالمونلا که باعث مسمومیت غذایی در انسان می شوند، در مجرای روده ای پرندگان کلونیزه می شوند ولی بندرت باعث بیماری سیستمیک می گردند مگر اینکه جوجه ها خیلی کوچک باشند و با دوز بالایی از گونه های پاتوژن قوی عفونی شوند که ممکن است منجر به گاستروانتریتیس و زخمهای روده ای شود. قسمت اصلی کلونیزه شدن در روده مرغ سکوم است. برخی مرغهای آلوده به سالمونلا برای مدت طولانی حامل سالمونلا هستند. این مرغهای حامل بعنوان منبع انتشار سالمونلا در مزرعه ها و شرکتهای تولید محصولات طیور ، محسوب می شوند. روشهای مختلفی برای کنترل عفونت سالمونلایی در مزارع تجارتی استفاده می شود. در کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای کنترل سالمونلا تیفی موریوم و انترتیدیس ترجیحا از واکسیناسیون با واکسنهای زنده ضعیف شده استفاده می گردد. ولی واکسن زندۀ ضعیف شده با ایجاد جهش در میکروارگانیسم بیماریزا تولید شده و همواره خطر بیماریزا شدن مجدد باکتری وجود دارد، بنابراین تولید واکسن ایمن تر بسیار مورد توجه است به همین علت بر آن شدیم تا یک سیستم بیانی لاکتوباسیلی برای تولید پروتئینها به صورت نوترکیب استفاده کنیم. باکتریهای اسید لاکتیک به عنوان افق جدیدی در صنایع واکسن سازی نیز مطرح هستند، واکسنهای خوراکی از دیرباز مورد توجه محققین بوده اند، از مهمترین مزایای کاربرد این نوع واکسنها استفادۀ راحت و بدون خطر از آنهاست روشهای تزریقی معمولا جزء روشهای تهاجمی دسته بندی می شوند. لاکتوباسیلها می توانند به خصوص در مواردیکه آنتی ژن ایمن زا پروتئینی است پروتئین را به دنبال دستکاری ژنتیکی بیان کنند و به عنوان حامل آنتی ژن عمل کنند، استفاده از چنین سیستم بیان و انتقال آنتی ژن با توجه به اینکه این باکتری قابلیت ماندگاری در محیط روده را دارد بسیار راحت و بی خطر است و نیاز به دوزهای یادآور نیز ندارد، چرا که تا زمانی که باکتری در بدن میزبان زنده است آنتی ژن مورد نظر را تولید می کند و سیستم ایمنی همواره در معرض آنتی ژن است بدین ترتیب نه تنها از یک روش بی خطر برای واکسیناسیون استفاده شده، بلکه نیاز به هزینه های تولیدی زیاد برای دوزهای یادآور نیست.

در این راستا و با توجه به نقش موثر تغذیه ای این باکتریها بر سلامت، گونه ای از خانوادۀ لاکتوباسیلها به نام لاکتوباسیلوس سالیواریوس جدا شده از سکوم مرغ برای ترانسفورماسیون و بیان پروتئین غشاء خارجی سالمونلا انتخاب شده است،این باکتری دارای خواص پروبیوتیکی است و به علت ممانعت از رشد باکتریهای بیماریزا از جمله سالمونلا تیفی موریوم و ای کولی که از جمله پاتوژنهای بسیار مشکل زا بخصوص در صنایع پرورش طیور در ایران هستند گونۀ مورد توجهی است. بدین ترتیب میزبان لاکتوباسیلی علاوه بر دارا بودن خواص پروبیوتیکی و ممانعت از رشد باکتریهای بیماریزا، قابلیت القای ایمنی اختصاصی ضد سالمونلا را نیز خواهد داشت.

 

مشخصات میکروبیولوژی  باکتری اولیه (لاکتوباسیلوس سالیواریوس):

1- باکتری گرم مثبت از خانوادۀ لاکتوباسیل و از باکتریهای بومی دستگاه گوارش است.

2- قابلیت تولید اسید لاکتیک از کربوهیدرات

3- در مقابل اسیدهای صفراوی مقاوم است.(مقاومت100%)

4- توانایی تحمل اسید معده را دارد.(مقاومت100%)

5- قابلیت بیان پروتئین OmpA بر سطح باکتری بعد از ترانسفورماسیون

 

اثر ایمنی زایی:

- با بیان پروتئین OmpA بر سطح باکتری و در معرض قرار دادن این پروتئین برای سیستم ایمنی، می تواند ایجاد ایمنی مخاطی ضد سالمونلا بنماید.

 

اثرات گوارشی گونۀ پروبیوتیکی لاکتوباسیلوس سالیواریوس:

1- تنظیم فلور میکروبی مفید در تمام دستگاه گوارش

2- کاهش میکروارگانیسمهای نامطلوب، به خصوص پس از مصرف آنتی بیوتیکها از طریق جایگزینی سریع جمعیت میکروبی پروبیوتیک

3- ممانعت از رشد باکتریهای بیماریزا سالمونلا انتریتیدیس و اشرشیاکلی است.( کاهش نیاز به دارو و موارد تلفات)

4- بهبود ارزش غذا و قابلیت هضم آن

 

 

 

اثر بر جمعیت طیور:

1- افزایش مقاومت نسبت به عوامل بیماریزا به ویژه سالمونلا با تحریک سیتم ایمنی به طور اختصاصی ضد سالمونلا

2- بهبود سرعت و کیفیت رشد و افزایش بازده اقتصادی

3- کاهش ضریب تبدیل غذایی(FCR)

4- افزایش مقاومت نسبت به عوامل بیماریزا به ویژه سالمونلا با تحریک سیتم ایمنی به طور اختصاصی ضد سالمونلا

 

سلامتی و اطمینان در مصرف:

لاکتوباسیلوس سالیواریوس غیرسمی بوده و برای سلامتی انسان و دام بی ضرر است، این باکتری هیچگونه باقیمادۀ غذایی نداشته و زمان پرهیز از مصرف ندارد.

 

طريقه مصرف:

اين پروبيوتيک قابليت مصرف همراه آب و غذا را دارد و با انواع اجزاء غذا و اکثر مکملهای غذايي  سازگار است. و به ميزان 109 عدد در کيلو گرم غدا ( 50  گرم در تن غذا ) مصرف ميشود.

 

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 23:31 | لینک  | 

کشند قرمز یا شکوفایی جلبکی خطرناک یک پدیده طبیعی است که در اثر افزایش مواد بیوژن نظیر ازت , فسفر و کلسیم در منابع آبی (ناشی از ورود فاضلاب های انسانی , صنعتی , کشاورزی , زیست محیطی و... و فراهم شدن شرایط مطلوب مانند دما, نور ,حضور مواد آلی و معدنی) ایجاد می شود .

  • با افزایش سریع جلبک ها (به بیش از 100- 200 هزار سلول در هر میلی لیتر آب) پدیده شکوفایی جلبکی ایجاد می شود.
  • با توجه به بررسی های بعمل آمده گونه پلانکتونی شکوفا شده در سطح استان های جنوبی کشور از رده داینوفلاژلاتا و از جنس Cochlodinium می باشد که آزمایشات و بررسی های بعمل آمده از سوی موسسه تحقیقات شیلات ایران موید عدم سمیت آن می باشد.

 

 دلایل تلفات آبزیان:

 

* اولین اثر شکوفایی جلبکی کاهش ناگهانی اکسیژن محلول آب می باشد. گر چه کاهش اکسیژن معمولا در شب رخ می دهد ولی بروز وضعیت ابری در طول روز ممکن است باعث مصرف اکسیژن توسط فیتوپلانکتون ها (جلبک ها) شده  و کمبود آن را در طی روز باعث گردد. علاوه بر آن مرگ ناگهانی و یکباره فیتوپلانکتون ها به دلایل مختلف و تجزیه آنها نیز باعث کاهش اکسیژن آب می شود. این وضعیت به کرات در منابع آبی داخلی و همچنین استخرهای پرورشی ماهیان گرمابی در اثر جلبک های سبز – آبی (آب شیرین) دیده شده است. جلبک های مرده یا در حال مرگ محیط مناسبی برای رشد باکتری هابوده و این امر باعث کاهش بیش تر اکسیژن و افزایشCo2    آب می شود.

 

  • در برخی موارد (به ویژ ه مناطق کم عمق ) در اثر رسوب جلبک ها بر روی آبشش ماهیان خفگی و تلفات ایجاد می شود.
  • یکی دیگر از علل تلفات ناشی از جلبک ها تولید سم ایکتیو توکسین (که تر کیبی به نام هیدروکسیلامین و توسط یک گونه جهت حذف سایر رقبای جلبکی تولید می شود ) می باشد .برخی از جلبک های سبز-آبی نظیر میکروسیستیس باعث تولید سم و کاهش اکسیژن آب می شوند.
  • در خصوص جنس کوکلودینیوم (Cochlodinium)  علل اصلی تلفات آبزی , کاهش شدید اکسیژن آب , تولید مواد ژلاتینی و رسوب آن در سطح بدن آبزیان خصوصا آبششها و تولید ترکیبات واکنش گر (نظیر H2O2  و اکسیژن نوزاد ) بوده است.

 

برخی نکات مهم از دیدگاه بهداشت عمومی به شرح زیر می باشد:

 

نتایج تحقیقات انجام شده از سوی محققین مختلف از جمله اداره سلامت فلوریدای آمریکا طی سال های 2003-2001 میلادی بر روی تاثیر پدیده کشند قرمز ناشی از ارگانیسم Karenia brevihs  (از رده داینوفلاژلاتا) و سموم آنها بر روی سلامت انسان به شرح زیر می باشد:

 

□ مصرف گوشت ماهیان صید شده در مناطق بروز این پدیده (در صورتی که ماهی صید شده زنده باشد) خطری بر روی سلامت مصرف کننده انسانی ندارد.

یاد آوری: مصرف احشاء و سایر اعضاء ماهی (به جز گوشت) ممنوع است.

 

□ مصرف ماهی مرده در اثر شکوفایی جلبکی چه از نظر بهداشنی (بدلیل آغاز روند فسادو...) و شرعی(بدلیل مرگ ماهی در آب) ممندع است.

 

□ میزان تجمع سم در ماهیان زنده به حدی نیست که باعث مخاطره در انسان شود, لذا ضرورتی به توقف صید و صیادی  نمی باشد. ولی بایستی اشاره نمد که سموم جلبکی در اثر پختن و نگهداری در سردخانه از بین نمی روند.

یاد آوری: در خصوص جنس کوکلو دینیوم (Cochlodinium) که تولید سم نمی نمایند. خطری برای سلامت مصرف کننده انسانی ندارد.

 

□ صدف ها فیلتر کننده  غیرانتخابی می باشند و در صورت سمی بودن جلبک ها باعث تجمع بالایی از سم در صدف ها می شود, بنابراین مصرف آن در انسان باعث بروز مسمومیت و علایم عصبی (NSP) , اسهال, (DSP) , عدم هوشیاری(ASP), و حتی فلجی (PSP) می شود.

□ بدلیل مقاوم بودن سموم حاصله به حرارت تولید پودر ماهی از ماهیان تلف شده مجاز نیست.

 

□ شنا در آب  در مناطق بروز این پدیده مجاز است تنها در افراد حساس ممکن است سموم باعث التهاب جلدی شود که در صورت استحما م با آب شیرین این اثرات سریعا حذف می شود.

 

□ ورزش در کنار ساحل در موارد بروز این پدیده مجاز است بدلیل اینکه انتقال سموم برخی از جلبک ها از طریق هوا تنها ممکن است در برخی افراد آن هم پس از یک هفته ورزش در ساحل علایمی نظیر سرفه , عطسه و آبریزش چشم (بدلیل در گیری قسمت فوقانی دستگاه تنفس) دیده شود.

 

□ افراد مبتلا به آسم می توانند در سا حل ورزش کرده و قدم بزنند. زیرا این سموم باعث در گیری قسمت تحتانی دستگاه تنفس نمی شوند. 

 

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 20:11 | لینک  | 

 توصیه های ابتدایی برای جلو گیری از گسترش آنفلوآنزای پرندگان

 این مجموعه شامل دو بخش کلی می باشد

-   کاهش خطر انتقال بیماری از حیوان به حیوان

-         کاهش خطر انتقال بیماری از حیوان به انسان    

 بخش اول شامل توصیه های پایه ای به پرورش دهند گان , فروشندگان پرنده و کسانی که خدمات بهداشتی به دام و طیور ارائه می دهند, می باشد.

 بخش دوم شامل توصیه های مفیدی برای اقشار جامعه , کسانی که پرنده نگهداری می کنند .کسانی که پرندگان را ذبح می کنند , کسانی که به شکار پرندگان می روند و در نهایت کسانی که پرندگان ورزشی و شکاری نگهداری می کنند, می باشد

                                                           بخش اول

کاهش خطر انتقال بیماری از حیوان به حیوان

 توصیه های پایه ای به پرورش دهندگان طیور

رعایت خوب مسائل بهداشتی می تواند گله شما را بر علیه آنفلونزای طیور محافظت کند.

آنفلوانزا می تواند از طریق وارد کردن طیور جدید به مزرعه شما وارد شود.

آنفلوانزای طیور می تواند از طریق ذرات عفونی ورودی از خارج از مزرعه بوسیله کفش, قفس های کثیف و چرخ ماشین, دوچرخه, موتورو غیره,بروز کند.

آنفلونزای طیور می تواند بین گونه های مختلف نیز چرخش پیدا کند. (برای مثال از پرنده به خوک , گربه و سگ) اردک ها بدون نشان دادن علائم بیماری می توانند الوده شوند و بیماری را به جوجه ها انتقال دهند.

 آنفلونزای طیور می تواند در بازارهای فروش مرغ زنده ظهور و گسترش یابد.

طیور بیمار و یا آنهایی که بدلیل آنفلونزا مرده اند می توانند یک عامل بسیارخطرناک برای خانواده و جامعه شما باشند .

اگر مزرعه شما در گیر بیماری شد, آنچه شما انجام می دهید می تواند به کنترل در گیری کمک کرده, مردم را از خطر دور کرده و به ماندگاری تولید نرمال در تمام مزرعه های آن منطقه بخصوص مزرعه خود شما , کمک می کند.

در حالتی که شما درگیر بیماری در مزرعه خود و یا مزرعه ای در مجاور خود می باشید . می بایست تمام معیارهای پیشگیرانه را افزایش دهید.

گوش بزنگ نشانه های آنفلونزای طیور در گله خود باشید.

 اگر گله شما نشانه های زیر را بروز داد , بیماری می تواند آنفلونزای طیور باشد:

-         نداشتن تعادل(شامل عدم توانایی در راه رفتن و ایستادن)

-         ژولیدگی پرها

-         سختی در تنفس

-         کاهش مصرف دان

-         افسردگی و افتادگی سرو گردن

-         آبی رنگ شدن تاج و ریش

-         ادم و تورم سر , پلکها , تاج ,ریش و مفصل خرگوشی

-         اسهال آبکی

-         خونریزی های کوچک(بخصوص در ناحیه ساق پا و پهلوها)

-         نشانه هایی از خون در ترشحات بینی

-         کاهش سریع تولید تخم مرغ

 از پرندگان خود محافظت کنید

-         هنگام خرید پرندگان جدید , حدود دو هفته آنها را از گله موجود جدا نگه دارید.

-       مرغها را از اردکها و غازهای اهلی و پرندگان وحشی جدا نگه دارید.

-         طیور را از دیگر گونه های حیوانات جداگانه نگهداری کنید.

-         از منابع آب و غذای گله خود محافظت کنید . زیرا پرندگان وحشی را به سوی خود جذب می کنند.

-         پرندگانی که نشانه هایی از بیماری را نشان می دهند و یا بیمار هستند .از بقیه گله و یا دیگر حیوانات جدا نگهداری کنید.

-         به طور منظم و مرتب محل نگهداری طیور را تمیز و ضد عفونی کنید

-         طیور خود را از منابع آبی که دارای فضولات پرندگان وحشی است دور نگه دارید.

-         اگر امکان دارد گله خود را در مقابل دیگر بیماریها بخصوص نیوکاسل و غیره واکسینه کنید.

 مزرعه خود را مجزا نگه دارید:

-         به هیچ وجه وسائل و ماشین آلات را از مزارع دیگر قرض نکنید.

-         تعداد بازدید کنندگان از مزرعه خود را به حداقل ممکن برسانید.

-         سعی کنید که تمام وسائل نقلیه را خارج از مزرعه نگه دارید.

-         اگر وسیله نقلیه مجبور به ورود به مزرعه باشد. حتما چرخهای آنرا در مدخل ورودی بشویید و ضد عفونی کنید.

-         اگر هر کسی (شامل خود و خانواده) وارد مزرعه می شود , حتما کف کفشها را کاملا بشوئید و یا قبل از ورود کفش ها را عوض کنید.

-         تمامی قفس ها و لانه های ورودی به مزرعه را قبل از ورود بشوئید.

-         قفس ها ,لانه ها و هر  گونه محفظه نگهداری پرنده , مزرعه و وسائل را تمیز نگه داریدو حداقل هفته ای یک بار همه را بشوئید.

 با حیوانات مریض و مرده چه باید کرد:

 -         موارد مرگ و بیماری پرندگان را به سرعت به مقامات دامپزشکی محلی گزارش دهید.

-         اجازه ندهید حیوانات مرده بلا تکلیف بر روی زمین بمانند.

-         هیچگاه لاشه پرندگان مرده را در رود خانه ها, دریاچه ها, و یا هرگونه توده ای از آب نیاندازید.

-         اگر یک کیسه پلاستیکی همراه دارید. لاشه را درون آن قرار دهید و اگر کیسه در اختیار ندارید حتی الامکان لاشه را از بقیه گله دور نگه داشته و دور از دسترس کودکان و دیگران معدوم کنید.

-         معدوم کردن لاشه های باقی مانده بر روی زمین را به مقا مات دامپزشکی بسپارید  اگر در خواست کمک داشتند مداخله کنید.

-         هیچگاه لاشه طیور مرده را مورد استفاده غذایی قرار ندهید.

-         هیچگاه لاشه طیور مرده را مورد فروش قرار ندهید.  

 اگر مجبور به معدوم کردن پرندگان مرده شدید موارد زیر را رعایت کنید :

 -         لاشه را براحتی بسوزانید و یا در عمق مناسب زمین دفن کنید به طوری که سگ و گربه و دیگر شکار چیان به آن دسترسی نداشته باشند .

-         پرها و پس ماندهای لاشه ها را دور از محوطه مزرعه خود دفن و یا بسوزانید .

 استفاده از فضولات طیور

-         اجازه دهید تا فضولات برای چندین هفته نگهداری شود و بعد بر روی زمین استفاده شود.

 در هنگام بروز بیماری

-         از دیگر مزارع باز دید بعمل نیاورید.

-         هرگز حیوانات جدید را وارد مزرعه خود نکنید.

-         از ورود بازدید کنندگان به مزرعه خود جلوگیری کنید.

 توصیه های پایه ای برای کسانی که پرنده می فروشند

جابجایی تجاری طیور و محصولات آلوده طیور یکی از راههای اصلی در گسترش آنفلونزای پرندگان می باشد.

معامله گرانی که ممنوعیت هایی را برای جابجایی طیور و محصولات آنها اعمال می کنند در جلوگیری از گسترش آنفلونزای فوق حاد پرندگان گامهای موثری برداشته و فعالیت اقتصادی خود را نیز حفظ می کنند.

شما می توانید آنفلونزای طیور را براحتی با بازدید از مزرعه های آلوده و انتقال بیماری به دیگر مزرعه ها از طریق فضولات عفونی بر روی کفش , قفس های آلوده و چرخ وسائل نقلیه , گسترش دید. 

 با پرندگان مریض و یا مرده چه باید کرد:

     -   موارد مرگ و بیماری پرندگان را به سرعت به مقامات دامپزشکی محلی گزارش دهید.

-         اجازه ندهید حیوانات مرده بلا تکلیف بر روی زمین بمانند.

-         هیچگاه لاشه پرندگان مرده را در رود خانه ها, دریاچه ها, و یا هرگونه توده ای از آب نیاندازید.

-         اگر یک کیسه پلاستیکی همراه دارید. لاشه را درون آن قرار دهید و اگر کیسه در اختیار ندارید حتی الامکان لاشه را از بقیه گله دور نگه داشته و دور از دسترس کودکان و دیگران معدوم کنید.

-         معدوم کردن لاشه های باقی مانده بر روی زمین را به مقا مات دامپزشکی بسپارید  اگر در خواست کمک داشتند مداخله کنید.

-         هیچگاه لاشه طیور مرده را مورد استفاده غذایی قرار ندهید.

-         هیچگاه لاشه طیور مرده را مورد فروش قرار ندهید.  

   اگر مجبور به معدوم کردن پرندگان مرده شد ید موارد زیر را رعایت کنید :

 -         لاشه را براحتی بسوزانید و یا در عمق مناسب زمین دفن کنید به طوری که سگ و گربه و دیگر شکار چیان به آن دسترسی نداشته باشند .

-         پرها و پس ماندهای لاشه ها را دور از محوطه مزرعه خود دفن و یا بسوزانید .

 استفاده از فضولات و کود مرغی

 -         اجازه دهید تا فضولات برای چندین هفته نگهداری شود و بعد بر روی زمین استفاده شود.

 فقط حیوانات سالم را معامله کنید :

-         هیچگاه طیوری را که از منشا ناشناس و غیر معتبر می باشند به فروش نرسانید(فقط طیور دارای گواهی سلامت و یا منابع قابل اطمینان معامله کنید)

-         هیچگاه پرندگانی که به ظاهر مریض هستند را نفروشید.

-         اگر متوجه در گیری یک مزرعه به آنفلونزای طیور شدید , حتما موارد را به اولین پست دامپزشکی اطلاع دهید.

-         حتما از قانون مدیریتی همه درون- همه بیرون استفاده کنید . تمام پرندگان را در یک زمان به فروش برسانید و پرندگان جدید را ازیک محل خرداری کنید.

 از حمل و نقل در مناطق آلوده خودداری کنید:

-         از قوانین قرنطینه ای حمل و نقل پیروی کنید . این موارد باعث کنترل بیماری می شود.

-         با مقامات دامپزشکی همکاری کامل داشته باشید . این خود به تحول بازار پرندگان کمک می کند.

-         با هیچ وسیله نقلیه ای وارد مزرعه نشوید و وسیله خود را در مدخل ورودی مزرعه قرار دهید.

-         کفش های خود را در هنگام ورود به مزرعه در آورید و به مزرعه دار بگویید . کفشهای دیگری برای شما تهیه کند. اگر تهیه کفش امکان پذیر نبود حتما از مزرعه دار کمک بگیرید و کف کفش های خود کاملا تمیز و ضد عفونی کنید.

-         چرخهای وسیله نقلیه خود را هر روز بشوئید.

-         قفس های حمل طیور را بطور روزانه بشوئید.

 توصیه های پایه ای برای ارائه دهندگان خدمات بهداشتی

بخاطر داشته باشید در رویارویی با پرنده بیمار خطر حمل ویروس بر روی لباسها و کفشهای شما وجود دارد و یا حتی ممکن است خود شما آلوده شویید.

 بیماری را از یک مزرعه به مزرعه دیگر حمل نکنید:

-         وسیله نقلیه خود را خارج از مزرعه پارک کنید.

-         از لباسهای حفاظتی و یک بار مصرف در زمان باز کردن لاشه استفاده کنید.

-         از لباسهای جفاظتی برای واکسیناسیون طیور استفاده کنید.

-         حیوانات مرده و کالبد گشایی شده را بسوزانید ویا در عمق مطمئن دفن کنید.

-         بعد از هر بار معاینه گله و مزرعه , پیش بند خود را دور بیاندازید و تمامی وسایل و چکمه های خود را تمیز و ضد عفونی کنید.

                                                     بخش دوم

                               کاهش خطر انتقال بیماری از حیوان به انسان

 توصیه های پایه ای برای تمامی اقشار جامعه

 ویروس آنفلونزای پرندگان می تواند از طریق تماس با پرندگان , فضولات آنها, پر, روده و خون منتقل شود. بسیار مهم است که تماس خود را با پرندگان اهلی و وحشی به حداقل برسانید.بالاترین خطر آلودگی زمانی است که پرنده آلوده زنده را دستکاری و یا کشتار می کنید.

کودکان به بیماری بسیار حساس هستند وآنها را از پرندگان دور نگه دارید و به آنها اجازه ندهید که پر پرندگان و تخم آنها را بلند کنندو دست بگیرند.

 موارد پرنده مریض و مرده را گزارش کنید :

-         موارد پرندگان مریض و مرده را در صورت مشاهده به نزدیکترین پست دامپزشکی گزارش ددهید.

 از تماس با پرنده مریض و مرده جدا خودداری کنید:

-         هرگز پرنده مرده و یا مریض را بصورت خوراکی مصرف نکنید.

-         هرگز پرنده مریض و یا مرده  را لمس نکنید مگر اینکه دستکش مخصوص پوشیده باشید.

   -         هرگزاجازه ندهید کودکان به پرندگان مرده ومریض دست بزنند و یا با آنها بازی کنند و یا حتی پر پرنده را لمس و یا در دست بگیرند.

 -         هرگز پرندگانی که از گله های مناطق آلوده به بیماری آمده اند را بفروش نرسانید .

 -         هرگز پرنده مریض و مرده را به خارج از منطقه آلوده نبرید.

 -         هرگز از آب نجوشیده و یا ضد عفونی نشده در یاچه ها و آبگیر ها یی که پرندگان (اهلی ووحشی )

ممکن است در آن فضولاتی رها کرده باشند , استفاده نکنید.

-         از شنا کردن در آبهایی که زیستگاه پرندگان وحشی است خودداری کنید.

 استانداردهای بهداشتی را در حد اعلا رعایت کنید (چه در منزل و در جامعه)

 -        در هنگام عطسه و سرفه حتما جلوی دهان و بینی خود را بگیرید.

-         نشانه های آنفلونزای طیور را بشناسید: تنفس بسیار سخت, تب, سرفه , گلودرد, درد عضلانی, عفونت چشم

-         اگر مشکوک که فردی مبتلا به آنفلونزای مرغی است. سعی کنید از او محافظت کنیدولی تماس مستقیم خود با او را به حداقل برسانید.

-         هرگز در اطاقی که فردی مشکوک به آنفلونزای مرغی در آن خوابیده , استراحت نکنید.

-         اگر مشکوک شدید که فردی مبتلا به آنفلونزای مرغی است , به یک پزشک اطلاع دهید و یا او را به مطب یک پزشک ببرید.

-         اگر خود شما هر گونه نشانه ای از آنفلونزای مرغی در خود دیدید , اگر ممکن است در خانه بمانید و به فردی بگویید که یک پزشک خبر کند.

-         اگر در تماس با پرندگانی در مناطق آلوده بودید, خوب دست خود را بشوئید.

-         اگر مقامات دولتی هشدارهایی را مطرح کردند. حتما از آنها اطاعت کنید و به عنوان یک معیار پیش آگهی, از ورود به مناطق شلوغ و تماسهای مردمی غیر ضروری مثل دست دادن خودداری کنید.

 توصیه های پایه ای برای کسانی که پرنده نگهداری می کنند

 آنفلونزای پرندگان می تواند از طریق تماس با پرنده ,فضولات, پر,امعاء و احشاء و خون منتقل شود.

. بسیار حائز اهمیت است که تماس خود را با پرندگان اهلی و وحشی به حداقل برسانیم. بالاترین خطر ابتلا به بیماری  دستکاری و کشتار پرندگان زنده و آلوده می باشد.

 از تماس مداوم و نزدیک با پرندگان آلوده خودداری کنید:

-         از نگهداری پرندگان در خانه خودداری کنید.

 در مورد کودکان و زنان باردار مراقبت های ویژه لازم است :

-         هرگز به کودکان اجازه ندهید که با پرندگان ویا نزدیک آنها بازی کنند. به آنها اجازه ندهید که به پر پرندگان دست زده و یا آنرا بلند کنند.

-         زنان باردار و کودکان را دور از پرندگان و طیور بومی نگه دارید و به آنها اجازه جمع آوری تخم مرغها را ندهید.

 موارد پرنده مرده و مشکوک به بیماری را گزارش دهید:

-         موارد مرگ ناگهانی در بین طیور خانگی را فورا به مقامات مربوطه گزارش دهید.

-         موارد بیمار در بین طیور خود را گزارش دهید.

-         موارد مرگ دیگر حیوانات را نیز به مقامات مسئول گزارش دهید.

-         اگر پرنده شما مرد , آنرا در یک پاکت پلاستیکی و یا دیگر محفظه های مربوط قرار داده و مورد را به مقامات مسئول گزارش دهید.

 در هنگام دستکاری پرندگان مریض و مرده مواظب باشید

 -         هرگز با دست خالی و بدون دستکش به پرندگان مرده و مریض دست نزنید.

-         بعد از قرار دادن حیوانات مرده در یک کیسه پلاستیکی , حتما دست خود را کاملا بشوئید.

-         به طور مرتب منطقه نگهداری پرندگان خود را تمیز کنید.

 در صورت رویارویی با پرندگان مرده و مریض چه باید کرد

 -    موارد پرندگان مریض و مرده رابه نزدیکترین پست دامپزشکی محل خود گزارش دهید.

-     اجازه ندهید حیوانات مرده بلا تکلیف بر روی زمین بمانند.

-         هیچگاه لاشه پرندگان مرده را در رود خانه ها, دریاچه ها, و یا هرگونه توده ای از آب نیاندازید.

-    اگر یک کیسه پلاستیکی همراه دارید. لاشه را درون آن قرار دهید و اگر کیسه در اختیار ندارید حتی الامکان لاشه را از بقیه گله دور نگه داشته و دور از دسترس کودکان و دیگران معدوم کنید.

-    معدوم کردن لاشه های باقی مانده بر روی زمین را به مقا مات دامپزشکی بسپارید  اگر در خواست کمک داشتند مداخله کنید.

-         هیچگاه لاشه طیور مرده را مورد استفاده غذایی قرار ندهید.

-         هیچگاه لاشه طیور مرده را مورد فروش قرار ندهید.

 گر خواستید پرندگان مرده را خود معدوم کنید.

 -         لاشه را براحتی بسوزانید و یا در عمق مناسب زمین دفن کنید به طوری که سگ و گربه و دیگر شکار چیان به آن دسترسی نداشته باشند .

-         پرها و پس ماندهای لاشه ها را دور از محوطه مزرعه خود دفن و یا بسوزانید .

 استانداردهای بهداشتی را در حد اعلی رعایت کنید(چه در منزل و چه در جامعه)

-         بعد از کارکردن,لمس کردن و مواظبت از پرندگان ,حتما دستهای خود را کاملا بشوئید.

-         ابزارها و وسائل کوچک مزرعه را روزانه بشوئید.

-         تعداد افراد خانواده خود را که با طیور سر و کار دارند به حداقل برسانید.

-         وقتی در مزرعه کار می کنید. و یا حیاط را جاروب می کنید, بینی و دهان خود را با یک پارچه تمیز و یا ماسک صورت بپوشانید.

-         بعد از اتمام کار , کفشهای خود را خارج از منزل در آورید و هر گونه گل و لای را از آن جدا کرده و آنرا کاملا تمیز کنید.

 در هنگام کشتار طیور و پرندگان خوراکی مواظب باشید

از ذبح خانگی پرندگان جدا خودداری کنید ولی اگر مجبور شدید:

-         بینی و دهان خود را با یک ماسک صورت و یا پارچه تمیز بپوشانید.

-         مواظب باشید و میزان تماس خود را با پرها ,خون ,امعاءو احشاء و غیره به حداقل برسانید.

-         دستهای خود را بطور کامل بعد از ذبح بشوئید.

-         محل ذبح را به طور کامل تمیز و ضد عفونی کنید.

 استفاده از کود مرغی     

-         اجازه دهید تا فضولات برای چندین هفته نگهداری شود و بعد بر روی زمین استفاده شود.

توصیه های پایه ای برای ذابحان طیور

 ذبح یک از خطرناکترین فعالیت هایی است که امکان ابتلا به آنفلونزای طیور را افزایش می دهد.ویروس آنفلونزای پرندگان می تواند از طزیق تماس با پرنده و فضولات آنها, پرها, امعاء و احشاءو خون منتقل شود.

به حداقل رساندن تماس با طیور بومی و پرندگان وحشی بسیار حائز اهمیت است. در زمان ذبح و کشتار پرنده مواظب باشید

-         بینی و دهان خود را با یک پارچه تمیز و یا ماسک صورت (ترجیحا ماسکPPE) بپوشانید.

-         از دستکش استفاده کنید.

-         بسیار مواظب باشید و تماس خود را با پرها,خون , امعاء و احشاء و غیره به حداقل برسانید.

-         دستهای خود را بعد از کشتار کاملا بشوئید.

-         هر گونه پس مانده کشتار را بسوزانید و یا در عمق مطمئن زمین دفن کنید.

-         هرگز اجازه ندهید که سگها و یا دیگر حیوانات به پس مانده ها دسترسی داشته باشند. ودر تماس نزدیک با آنها قرار گیرند.

 توصیه های پایه ای برای شکار چیان

پرندگان وحشی می توانند ویروس آنفلونزای  پرندگان را بدون نشان دادن هر گونه علائمی و قبل از تشخیص اپیدمی در محل,حمل کنند.

اگر ویروس در منطقه باشد , ممکن است که تمام پرندگان وحشی اطراف آن منطقه ویروس را حمل کنند.

ویروس آنفلونزای پرندگان می تواند از طریق تماس با پرنده وحشی و یا تماس با فضولات آنها , پرها , امعاء و احشاء و خون آنها منتقل شود.

سگهای شکاری که پرنده شکاری را در دهان خود می گیرند و حمل می کنند. در نتیجه به شدت در معرض ویروسهای حمل شده توسط پرندگان آلوده می باشند.

 از استفاده از سگهای شکاری در مناطقی که آنفلونزای پرندگان شایع است خودداری کنید.

 در زمان کشتار پرندگان وحشی بسیار مواظب باشید.

-         دهان و بینی خود را با یک پارچه تمیز و یا ماسک صورت بپوشانید.

خیلی مواظب باشید و تماس خود را با پرها , امعاء و احشاء و خون و غیره به حداقل برسانید..

-         بعد از کشتار دستهای خود را کاملا بشوئید.

-         تمامی وسایل و محل کشتار را کاملا تمیز کنید.

 از تماس حیوانات وحشی و اهلی جدا خودداری کنید.

 -         هر گز پرندگان شکار شده را با پرندگان اهلی خانگی خود مخلوط نکنید.

 توصیه های پایه ای برای نگهدارندگان پرندگان وحشی

 در بسیاری ازکشورها پرندگان را جهت مقاصد ورزشی نگهداری می کنند. مثل جنگ خروسها , مسابقه کبوترها و غیره

ویروس آنفلونزای پرندگان می تواند از طریق تماس با پرندگان اهلی و دیگر پرندگان و تماس با فضولات آنها , پرها,امعاء و احشاء و خون منتقل شود.

بسیار حائز اهمیت است که تماس خود را با پرندگان اهلی خانگی و دیگر پرندگانی که برای مقاصد ورزشی استفاده می شوند , به حداقل برساند.

 بهداشت را رعایت کنید

-         دستهای خود را بعد از تماس با پرندگان بشوئید.

-    در هنگام تمیز کردن ناحیه ای که پرندگان نگهداری  می وشوند, بینی و دهان خود را با یک پارچه تمیز و یا یک ماسک صورت بپوشانید.

-          هرگز به کودکان اجازه دستکاری پرندگان را ندهید.

 در هنگام تمیز کردن خروسهای جنگی مواظب باشید,

-         تمیز کردن خروس بعد از جنگ بسیار خطرناک است , تماس خود را با ترشحات و خون خروس به حداقل برسانید.

-         بعد از نزاع, هرگز برای تمیز کردن منقار از مک زدن از طریق دهان استفاده نکنید.

-    در هنگام تمیز کردن مناطقی که پرندگان در آن نزاع می کنند , دهان و بینی خود را با یک پارچه تمیز و یا ماسک صورت بپوشانید.

 

 منبع:

Protect Poultry-Protect People ;Emergency Center for Transboundry Animal Disease,FAO,Agriculture Dep.,Animal Production & Health Div.

 

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 10:47 | لینک  | 

۱- ماهی قرمز را از مراکز معتبر و تحت نظارت و کنترل شهرداری و دامپزشکی تهیه نمائید.

2- از خرید ماهی از فروشندگانی که ماهی ها را به صورت متراکم و در محل و شرایط نا مناسب بهداشتی و زیستی (از قبیل شرایط نا مناسب اکسیژنی و دمایی آب ) نگهداری می نمایند, خودداری نمائید.

* باله ها بصورت تا خورده و جمع شده در آمده باشند.

* دراطراف دهان یا سطح بدن , لکه های پنبه مانند مشاهده شود.

* روی سطح بدن , زخم یا لکه های سفید متمایل به خاکستری یا قرمز مشاهده گردد. و یا آنکه بدن رنگ پریده و لکه لکه شده باشد.

* لبه باله ها خورده و سائیده شده باشند.

* ماهی ها بی قرار بوده و بدون اینکه در یکجا قرار گیرند , پیوسته بدن خود را به اطراف بنالند.

* چشم ها بصورت یکطرفه و یا دو طرفه بیرون زده باشند.

4- درزمان نگهداری طولانی مدت ماهیان قرمز در خانه و کنار سفره هفت سین مقدار آب مورد نیاز هر قطعه ماهی(به اندازه یک انگشت ) حداقل یک لیتر منظور شود.

5- شستشوی کامل دستها با آب و صابون بعد از هر بار دست زدن به آب یا ماهیان زینتی

6- آب مورد استفاده باید بهداشتی بوده و جهت تعادل گازها و خروج کلر قبل از مصرف حداقل به مدت 48 ساعت در ظروفی دهان گشاد نگهداری و ذخیره گردد.

7- نگهداری غذای ماهی در جای خشک و خنک و تاریک در ظروف در بسته و رعایت تاریخ مصرف برای این مواد غذایی

8- ماهی قرمز بایستی با غذای کم پروتئین و سر شار از کربو هیدرات تغذیه شوند. و بهتر است که غذا در سطح آب شناور بماند .غذا دهی بایستی یک یا حداکثر دو بار در روز و به اندازه ای باشد که در مدت یک یا دو دقیقه مصرف شود.

 

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 12:3 | لینک  | 

22 بهمن روز تجدید عهد با انقلاب, امام و اسلام است
نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 10:14 | لینک  | 

ریشه کنی بیماری تب برفکی در سال 2020 در منطقه آسیا-اروپا

نشست منطقه ای نقشه راه برای عاری شدن از بیماری تب برفکی با حضور کارشناسان دامپزشکی سازمانهای بین المللی (فائو و کمیسیون تب برفکی اتحادیه اروپا) ، مسئولین و کارشناسان دامپزشکی کشورهای همجوار (ترکیه – ازبکستان – ترکمنستان – تاجیکستان – سوریه – پاکستان – آذربایجان – افغانستان – ارمنستان – گرجستان – عراق – قزاقستان – قرقیزستان  و مغولستان) و تنی چند از کارشناسان ارشد سازمان دامپزشکی کشور از تاریخ 19/8/87 لغایت 23/8/87 به مدت 5 روز  به همت اداره کل دامپزشکی استان فارس در شیراز برگزار میگردد .

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 10:31 | لینک  | 

              

 پیشگیری بهترو عاقلانه تر از درمان است

در این بروشور راهنما ابتدا نکاتی ریز ولی بسیار مهم و اساسی را در مورد انواع روشهای واکسیناسیون طیور ارائه داده و بیشتر به جنبه های عملی یک برنامه واکسیناسیون موفق می پردازیم.

همانطور که استحضار دارید واکسیناسیون یکی از مهم ترین روشهای پیشگیری از بیماریهای طیور می باشد که بطور گسترده در صنعت طیور مورد استفاده قرار می گیرد.زیرا در این صنعت هزینه پیشگیری بسیار ارزانتر از درمان می باشد و از طرف دیگر شرط اساسی عرضه یک گوشت مرغ سالم به حدااقل رساندن استفاده از داروها بخصوص آنتی بیوتیک هاست.

در این برشور به طور مختصر به یکی از جنبه های مدیریت پرورش طیور یعنی واکسیناسیون و روشهای صحیح اعمال آن می پردازیم.

 

 

 نکاتی کلیدی در واکسیناسیون به روش آشامیدنی

 

میزان آب مورد نیاز برای واکسیناسیون :                                      

 -   یک پنجم (5/1)آب مصرفی روز قبل از واکسیناسیون و یا1 لیتر آب به ازاء هر روز سن گله برای 1000 جوجه

   - برای مثال میزان آب مورد نیاز برای جوجه 15 روزه به تعداد 10000 قطعه :

                                                                              lit150 =10 *15lit =15* lit

در فصول گرم این میزان 5/1 تا 2 برابر می شود.

*برای خنثی سازی کلر از شیر خشک بدون چربی (g/lit 2.5 ) و یا تیوسولفات سدیم (mg/lit 16) استفاده می شود.

* باید بعد از زدن شیر خشک 10 دقیقه صبر کرد سپس واکسن را اضافه کرد.

* برای تهیه واکسن و توزیع  آن فقط از ظروف پلاستیکی باید استفاده کرد.

* قبل از واکسیناسیون 1 تا 2 ساعت آب را قطع می کنیم.

* شیشه واکسن را زیر آب باز می کنید  تا از تماس با هوا جلوگیری شود.

* اگ آب کلر زنی می شود پمپ کلر را 48 ساعت قبل از واکسیناسیون خاموش و 12 تا 24 ساعت بعد روشن کنید.

* حجم آب مصرفی باید حداقل ظرف مدت 5/1 ساعت و حدااکثر 3 ساعت مصرف شود نه کمتر و نه بیشتر

* بهتر است ازآب شرب عمومی برای واکسیناسیون استفاده شود. که املاح سنگین کمتری دارد.

*واکسن را در اسرع وقت و حداکثر به مدت نیم ساعت توزیع کنید.

 

 نکاتی کلیدی در واکسیناسیون به روش اسپری

 

* درروش اسپری از آب مقطر یا اب معدنی استفاده شود.

* می توان از 5/2 گرم شیر خشک به ازاء هر لیتر آب هم استفاده کرد تا از جذف کلر مطمئن شد.

مقدار آب مصرفی :

*3/.تا 5/. لیتر حلال به ازاء هر 1000 قطعه جوجه یک روزه در جعبه

* 5/. تا  1 لیتر حلال به ازاء هر 1000 قطعه جوجه روی بستر

 

                                       

تهیه واکسن :

5  میلی لیتر آب را به درون شیشه واکسن تزریق کرده و به خوبی تکان دهید از پیستون سرنگ هم می توان برای مخلوط کردن استفاده کرد.

 * سر سوزن  راحتما جدا کرده و واکسن را درظرف آب مخصوص اسپری کردن خالی کنید.

                     

  کیفیت واکسیناسیون:

 

-          اطمینان حاصل کنید که جوجه ها در سلامت کامل بسر می برند.

-          جعبه را در کنار هم قرار دهید.

-          تمام سیستم تهویه و حرارتی را خاموش کرده و کلیه خروجی ها ی هوا را ببندید و کمی هم شدت نور را کاهش دهید.

-          از فاصله تقریبا 30 سانتی متری واکسن را بر روی سر جوجه ها اسپری کنید و در جعبه را 3 تا 5 دقیقه بسته نگه دارید.

-          کلیه جوجه ها را 2 بار اسپری کنید.

-          حدود 15 تا 30 دقیقه بعد سیستم تهویه و گرمایی و چراغها را به حالت اولیه برگردانید .

-          وسایل اسپری را با آب فراوان بشویید و بگذارید تا خشک شود تمام وسایل باید از خاک و نور دور نگه داشته شوند.

-          هرگز از مواد ضد عفونی برای شستشوی وسائل استفاده نکنید واز وسائل اسپری کاملا پلاستیکی استفاده شود.

-          برای جلوگیری از اثرات سوء واکسن بر روی جوجه های آلوده به مایکوپلاسما   ازقطرات درشتتر در اسپری استفاده شود.

 

 

نکاتی کلیدی در واکسیناسیون به روش تزریقی

 

در زمان تزریق واکسنهای کشته شیشه واکسن را 12 ساعت قبل در دمای اتاق 25-20 درجه قرار دهید. تا روانی مایع واکسن افزایش یابد.

سرنگ اتوماتیک خود را قبل از واکسیناسیون امتحان کنید تا ازدقت دوز تزریقی مطمئن شوید.

 برای این کار ابتدا سرنگ خود را بر روی حجم تزریق مطلوب تنظیم کرده و0 1 تا 20 تزریق آب در بدنه سرنگ یک بار مصرف و یا لوله مدرج انجام داده حجم بدست آمده در لوله باید 10 تا 20 برابر حجم تنظیمی سرنگ باشد.

سر سوزن انتخابی برای واکسن کشته شده  می بایست mm  15 *1 انتخاب شود.

سر سوزن را بعد از هر 500 تا 1000 تزریق تعویض کنید.

در واکسیناسیون عجله به خرج ندهید زیرا عجله باعث ایجاد استرس و کاهش کیفیت واکسیناسیون می شود.

تزریق زیر پوستی را در پایه گردن انجام دهید زیرا این ناحیه تمیز ترین ناحیه بدن طیور است

تزریق داخل عضلانی باید در ناحیه گوشتی دور از استخوان انجام شود و بصورت عمود بر سطح پوست باشد.

در صورت تزریق اشتباهی به خود حتما ناحیه را با آب وصابون و مواد ضد عفونی موجود کاملا بشویید.و به پزشک مراجعه کنید.

کلیه پرسنل واکسیناتور باید بر علیه کزاز واکسینه شوند.

 

 

 نکاتی کلیدی در واکسیناسیون به روش قطره چشمی

حلال واکسن باید آب معدنی و یا سرم فیزیولوزیک باشد .

مقدار آب مصرفی:

-30 تا35 سی سی به ازاٍ هر 1000دوز واکسن:

 قبل از اضافه کردن واکسن باید محاسبه شود که  5تا10 سی سی آب با قطره چکان چند قطره تولید می کند که هر قطره به ازاء هر دوز می باشد.بعد به تعداد قطرات می توان آب مورد نیاز را محاسبه کرد.

واکسن را به میزان مورد نیاز یک ساعت کاری تهیه کنید تا از گرم شدن واکسن ممانعت شود

 

 

 

 

 

نکات زیر را رعایت کنید تا کیفیت و تاثیر واکیسناسیون بالا رود :

 

1ـ مرغداری را به حالت نیمه روشن نگه دارید

2ـ سیستم تهویه و گرمایش را باز نگه دارید

3ـچوچه را در گروههای کوچک تقسیم بندی کنید تا از ازدحام بیش از حد جوجه ها جلوگیری شود

4ـ جوجه را طوری بگیرید که سر به یک طرف بوده و یک چشم کاملا به طر ف بالا قرار گیرد

5ـ قطره چکان را کاملا عمود بر چشم و با فاصله از آن بچکانید و برای هر جوجه 1قطره استفاده کنید

6ـ بسیار مهم است که بعد از چکاندن چند ثانیه صبر کنید تاقطره کاملا جذب شود

 

به نکات زیر توجه کنید و آنها را جدی بگیرید :

 

- حتما گله را در روز 1به روش اسپری و در روز 14به روش قطره چشمی بر علیه بیماری برونشیت عفونی واکسینه کنید واکسیناسون بین روزهای 6 تا12حتی می تواند تاثیر منفی داشته وایمنی را کاهش دهد .

- در روز 1تا3جوجه ریزی  به ازاٍهر 10000قطعه تا 15تا10قطعه جوجه را به طور تصادفی انتخاب و مورد خونگیری قرار داده و جهت مشخص شدن تیتر آنتی بادی بر علیه ویروس نیوکاسل و گامبورو به ازمایشگاه معتبر بفرستید و جواب ازمایش را در اختیار دامپزشک فارم قرار داده تا بتواند به دقت زمان واکسیناسیون نیوکاسل و گامبورو را مشخص کند .

24تا48 ساعت قبل از واکسیناسیون از مولتی ویتامین + اسید آمینه و 24ساعت بعد از واکسیناسیون از مولتی ویتامین +الکترولیت اسنفاده کنید.

 - بعد از واکسیناسیون درجه حرارت سالن را2تا3درجه به مدت 24ساعت افزایش دهید.

- در ساعات گرم روز از واکسیناسیون امتناع ورزید.

- هنگامیکه پرندگان بیمار می باشند وتحت درمان قرار می گیرند از واکسیناسیون امتناع کنید

- در مورد واکسنهایی که بصورت آشامیدنی وقطره چشمی و اسپری استفاده می شوند هرگز از وسایل فلزی استفاده نکنید وکلیه ظروف و وسایل حمل و توزیع واکسن باید پلاستیکی بوده واز آغشته کردن آنها با مواد ضد عفونی کننده خودداری کنید

- زنجیره  سرد را در حمل و نگهداری واکسن ها رعایت کنید.

گردآوری:

دکتر محمد خواجه سرپرست شبکه دامپزشکی شهرستان نی ریز

   

         آدرس:نی ریز-خیابان کوچک خان جنگلی – شبکه دامپزشکی شهرستان نی ریز

                         سایت شبکه          www.neirizvet.blogfa.com 

                          پست الکترونیکی            neiriz@farsvet..ir

                               فاكس:500 5238     تلفن: 5238520

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 19:41 | لینک  | 

                     

 ماهی سالمترین غذاست ولی اگر ماهی سالم مصرف کنیدبیماری سل در ماهی                    

بررسی هایی که توسط  پاسو لاری انجام شده است نشان می دهد بعضی از بیماریهای ماهی و عفونت های ماهی می توانند به انسان منتقل شوند که بعضی از آنها جدیدا تشخیص داده شده اند.

بیماریهای مشترک بین انسان و ماهی یک سری بیماریها و عفونت هایی هستند که بطور طبیعی بین انسان و دیگر حیوانات مهره دار انتقال پیدا می کند . در کشورهای در حال توسعه مثل هند این بیمارها از اهمیت خاصی برخوردارند با وجود اینکه موضوع بیماریهای مشترک بین انسان ماهی در دانشکده های پزشکی و دامپزشکی باید مورد بحث قرار گیرند در برنامه درسی علوم شیلاتی وجود ندارند, با وجود اینکه تعداد زیادی از بیماریهای مشترک قابل انتقال به انسان وجود دارد.

طبقه بندی بیماریهای مشترک:

1- بر اساس نوع عامل بوجود آورنده مانند باکتریایی و ویروس

2- بر اساس منبع میزبانی مانند: انترا پوزئو نوزها(بیماریهای مشترکی که منبع انتقال آنها حیوانات هستند), زونتراپونوزها(بیماریهای مشترکی که منبع انتقال آنها انسان می باشد) و آمفی زئونوزها (بیماریهای مشترکی که منبع انتقال آنها انسان و حیوانات است) و ساپنوزئونوزها( بیماریهای مشترکی که توسط آب, خاک , و مواد معدنی در حال پوسیدن نتقل می شود )

3- بر طبق شیوه انتقال مانند: بیماریهای مشترک قابل انتقال مستقیم , سیکیوزئونوزها( بیماریهای مشترکی که بوسیله بی مهرگان منتقل می شوند.)

4- بر اساس میزبان شرکت کننده مانند سگ و گاو

5- بر اساس اهمیت میزان در گونه های حیوانی مانند بیماریهای مشترک حیوانات اهلی و حیوانات وحشی

در ضمن بیماریهای مشترک می توانند به شکل زیر هم گروه بندی شوند:

1- بیماریهای مشترکی که توسط انگل های خارجی منتقل می شوند.

2- بیماریهای مشترک شغلی مانند کشاورزی ,دامداری, دامپروری, مرغداری, دامپزشکی..........

3- بیماریهای مشترک غذایی مانند بیماریهای مشترک گوشت , شیر , ماهی و ......

استفاده از منابع طبیعی آب و استخرهای مصنوعی برای پرورش آبزیان دریایی و آب شیرین (مخصوصا ماهی- میگو) و افزایش آنها باعث ایجاد بیماریهای مشترک بین انسان و ماهی می شود که برای تولید کننده و مصرف کنندگان مشکل زاست. پرورش دهنده به دلیل تلفات ماهی های خود و مصرف کننده به دلیل بیمار شدن متضرر می شوند.

                                      

 

 

 

                                       

                                        بیماریهای مشترک انگلی

بعضی از انگل هایی که در ماهی یافت می شوند می توانند انسان را به عنوان یک بیماری غیر معمول درگیر کنند . آنها از طریق استفاده انسان از ماهی مبتلا به صورت خام و یا کم پخته شده وارد بدن انسان می شوند. پختن مناسب و یا فریز کردن می تواند از انتقال عوامل پاتوزن به بدن انسان جلو گیری کند . بعضی از انگل ها فقط در نواحی حاره ای یافت می شوند شیوع و اهمیت عفونت های انگلی بسته به موقعیت و وضعیت منطقه ای مسلما فرق می کند.

1- دیفیلوبوتریاز:

دیفیوبو تریوم لاتوم در روده کوچک انسان زندگی می کند و ضایعات گوارشی و کم خونی در بدن ایجاد می کند تخم های پوشش دار آن از طریق مدفوع در آب رها می شوند. تخم تبدیل به کوارسیدیوم (نوزاد شش قلابی) می شوند و توسط سیکلوپسها (بند پایان ابزی) خورده می شوند. در روده سیکلوپسها این نوزادان شش قلابی تبدیل به پروسرکوئید( جنین انگل که طول آن نیم میلی تر است ) می شوند ماهی های آب شیرین سیکلوپسهای دارای پروسر کوئید را می خورند این پروسرکوئیدها تبدیل به پله و سرو کوئید می شوند(نوزاد طویلی که دارای که شبیه کرم بالغ است و اسکولکس آن بداخل فرورفته است) می شود انسان از طریق مصرف از ماهی خوب پخته نشده ای که حاوی پلرومروکوئیدی باشد مبتلا می شود در نتیجه چرخه زندگی انگل کامل می شود .نمک زدن, در آب نمک خوابانیدن, دودی کردن نیز نمی تواند پلروسوکوئیدها را از بین ببرد و در نتیجه هنوز می تواند باعث بیماری در انسان شود. پس ماهی را همیشه باید به صورت سرخ کرده مصرف کرد. برای تشخیص بیماری آزمایشات درمانگاهی شامل آزمایش میکروسکوپی مدفوع بیمار برای تشخیص تخم های پوشش دار می باشد.

 

2- آنیزاکیاز:

                 یکی از پر اهمیت ترین بیماری های نماتودی انسان که از طرق ماهی منتقل می شود. آنیزاکیازیز یا آنیسالکیدوز است .این بیماری به وسیله مرحله لاروی کرم تولید می شود. این کرمها انگل های طبیعی والها دلفین ها, سیل ها , خوک های دریایی, شیرهای دریایی, شاه ماهی , ماهی روغن , ماهی ماکرل , ماهی آزاد و ماهی مرکب می باشند. منابع اصلی ابتلا استفاده سنتی از لومی لومی, ماهی آزاد , هرینگ, ساچی , سویچی  و ..که بصورت خام مصرف می شود,می باشد . نشانه های بیماری در انسان شامل درد های شکمی , تب , تهوع و استفراغ می باشد . تشخیص کلینیکی بر پایه تاریخچه استفاده از ماهی خام یا نیمه خام , دودی و درست پخته نشده استوار است.

افزایش ائوزینوفیل های خون محیطی و افزایش گلبولهای سفید خون نیز دیده می شود. لاروها می توانند در بافت مبتلا ظاهر شوند. تستهای سرولوزی می تواند در تشخیص کمک بسزایی داشته باشند.

ممانعت از خوردن ماهی های خام , کم پخته شده ,دودی و نمک زده شده می تواند از آنیساکیازیز پیشگیری کند.

ممانعت از خوردن ماهی های خام , کم پخته شده ,دودی و نمک زده شده می تواند از آنیزاکیاز پیشگیری کند.

 

3- دیو کتو فیمیاز: 

دیو کتو فیما رناله یک نماتود بزرگ است که باعث ایجاد دردهای کلیوی , دیده شدن خون در ادرار , دیده شده چرک در ادرار به دلیل وجود انگل در سیستم ادراری می شود. عفونت از طریق مصرف خام و پخته ماهیهای آب شیرین ,Caryfish  و نرمتنانی که دارای لارو نماتود می باشد ایجاد می شود.

تشخیص کلینیکی شامل آزمایشات میکروسکوپی ادرار برای پیدا کردن تخم های دیو کتو فیما رناله می باشد.

برداشتن کلیه فرد مبتلا از طریق جراحی تنها راه درمان بیماری است اگر هر دو کلیه مبتلا باشند. بیمار اگر پیوند کلیه نزند خواهد مرد. پس بایداز پختن کامل ماهی و سلامتی ماهی اطمینان حاصل کرد.

 

عفونت های تریماتدی

 گونه هایی ازتریماتدها می توانند از طریق مصرف ماهی , سخت پوستان و نرم تنان به انسان منتقل شوند . در بین اینها اعضاء خانواده هتروفیدیا مهمتر از همه هستند. تریماتدهای بسیار کوچکی وجود دارند که در روده پرندگان و پستانداران زندگی میکنند مرحله بیماری زا می تواند در انواع مختلف ماهی فرق کند . این انگل ها از طریق خوردن ماهی های خوب پخته نشده و خام انتقال پیدا می کنند.

                            تجمع تعداد زیادی از این انگل ها در روده کوچک باعث تورم , زخم و نکروز بافتی می شود.تریماتد هایی مانند هتروفیز هترو فیز , پاراگونیموز رترمونیا, متاگونیموز یولکوگاوی و اپیستورکیز همه پاتولوزی مشابهی را ایجاد می کنند و احتمال ایجاد سرطان کیسه صفرا در موارد مزمن بالامی رود نانوفیتزکالمونکولا, یک انگل تریماتد در روده سگ و بسیاری از پستانداران گوشتخوار می باشد.

بیماری مستقیما از تریماتد به وجود نمی آید .انسانی که بوسیله این گروه مبتلا شده باشد مسمومیت  باسالمون در آن پیشرفت نمی کند ..ج.د تعداد زیادی انگل می تواند باعث ایجاد التهاب معده و روده شود که معمولا به نام  مسمومیت با سالمون خوانده می شود.

 

 

 

 

                                       بیماریهای مشترک باکتریایی

1- سالمونلوز:

 بیماری است که به وسیله هر یک از دو هزار سروتیپ موجود در انسان , حیوانات , پرندگان و ماهی ها بوجود می آید می باشد. نشانه های درمانگاهی شامل: درد شکمی , اسهال , تهوع و استفراغ , تب و بی اشتهایی می باشد .بیماری بطور معمول از طریق آزمایش باکتریولوزی خون , مدفوع و ادرار تشخیص داده می شود. ماهی هایی که در آب آلوده رشد کرده اند یکی از منابع ابتلا می باشند.  کوینولون ها و دیگر آنتی بیوتیک ها همراه با درمانهای پشتیبانی و تکمیلی برای درمان فرد مبتلا ضروری است. در ضمن تولید بهداشتی ماهی برای جلوگیری از همه گیری انسانی بیماری لازم است.

 

2- اریزوپلوزیز:

 اریزوپلو تریکس اینسیدوزیا, یک باکتری استوانه ای یا میله شکل , غیر اسپوری پلیومورفیک,گرم مثبت می باشد. این باکتری باعث خارش ,و سوزش و حساسیت سوز آور در محل ورود خود در انگشت شصت , انگشت اشاره و مچ میشود. قرمز شدن پوست, خیز یا ادم , التهاب عروق لنفی , التهاب اندوکارد, کم خونی و مننزیت ممکن است عارض شود. این باکتری یک خطر شغلی برای ماهیگیران و کارگران مناطق پرورش دهنده ماهی می باشد این باکتری در مقابل درمان آنتی بیوتیکی اگر زود شروع شود حساس می باشد. تشخیص از طریق جدا کردن ارگانیسم از زخم و یا دیگر روشهای تخصصی انجام میشود.  

 

3- لیستریوز:

لیستریا مونوسیتوزن یک باکتری بدون کپسول, بدون اسپور , چند شکلی , گرم مثبت و میله ای شکل می باشد که می تواند به عنوان یک ساپروفیت در خاک زندگی کند. این باکتری می تواند تعداد زیادی از آبزیان و ماهیها را مبتلا کند. و در انسان ایجاد بیماری کند بعد از یک دوره کمون 4 تا 21 روزه فرد آلوده این نشانه ها را بروز می دهد : عفونت خونی , سقط جنین, مننزیت , واکنش گرانولوماتوز غده ای , ورم ملتحمه , ذات الریه , التهاب اندوکارد , آب آوری سر و التهاب میز راه.

تترا سایکلین و آمپی سیلین داروهای موثر در این بیماری هستند. برداشتن کیست آبی از طریق جراحی نیز امکانپذیر است .اقدامات کنترلی مانند خارج کردن کامل احشاء داخل شکمی درست بعد از گرفتن ماهی و فریز کردن آن تا c20- می تواند موثر باشد.

 

4- تولارمیا:   

فرانسیسلا تولارنزیز یک ارگانیسم کوچک , گرم منفی , غیر اسپوری , فاقد کپسول , هوازی و میله ای شکل می باشد که باعث ایجادسرما خوردگی ناگهانی و تب ,جوش چرکی , زخم معده , التهاب غدد لنفاوی موضعی به همراه احساس کسالت, سر درد , تهوع , گاستروانتریت و ذات الریه می شود. تشخیص آزمایشگاهی از طریق جداسازی و مشخص کردن ارگانیسم می باشد یک آزمایش پوست می تواند نتایج مفید و مثبتی در هفته های اول بیماری به ما بدهد ایمنی سازی گروههایی با احتمال بالای ابتلا و تهیه لباسهای محافظتی می تواند باعث کنترل بیماری شود.

 

5- ویبریو پاراهمولیتیسیوز:

یک باکتری گرم , منحنی شکل و در طبیعت هالونیلیک (نمک دوست , تمایل داشتن به زندگی در آب شور) می باشد و می تواند توسط غذای کم پخته شده و آلودگی آشپزخانه باعث ایجاد بیماری شود. بعد از یک دوره کومون 4 تا 30 ساعته یک گاسترو انتریت حاد همراه با اسهال و استفراغ , تب , سردرد , پائین آمدن فشار خون و سیانوز اتفاق می افتد تشخیص آزمایشگاهی شامل جدا سازی باکتری از نمونه های مدفوع بر روی آگار نمک های صفراوی سیترات تیو سو لفات در دمای c 37 می باشد.

بیمارانی که غذاهایی با منشا آبی خورده اند می توانند به عفونت های ویبریو نی مبتلا شوند آزمایش Leanagaoa  می تواند در مشخص کردن باکتری در نمونه های مدفوع و غذای بیمار به ما کمک کند آگاهی گروههای  تغذیه کننده از ماهی در مورد خطرهای خوردن ماهیهای کم پخته شده و خام و اهمیت بهداشت آشپزخانه ها راههای اساسی جلو گیری از این بیماری می باشد.

 

6- دیگرویبریوها:  

ویبریو کلرآ و ویبریو ولیفیز از گونه های ثابت و بیماریزا می باشد. در بین این جنس ویبریو کلرآ در محیط های آبی در مورد انتقال به انسان دارای اهمیت خاصی است .اولین عامل برای ایجاد بیماری با منشا خوراکهای دریایی, خوردن صدفهای دریایی به صورت خام است در بعضی موارد خرچنگهای پخته شده هم باعث ایجاد بیماری شده اند گونه های ویبریو غیر کولرآ با موارد بیشتری از بیماریهای وابسته به سخت پوستان نسبت به دیگر عوامل شناخته شده در ارتباط هستند .اینها بیشتر تمایل به زندگی در آب شور را دارند. خوردن غذاهای دریایی از خوردن آب آلوده منبع مهمتری برای ایجاد عفونت می باشد. در کل , افراد سالم هیچگاه به وسیله ویبریو ولنیفیز مبتلا نمی شوند. بیماریهای کبدی قبلی , دائم الخمر بودن , و دیگر حالات اختلالی سیستم ایمنی بدن فرد را مستعد برای ابتلا به این باکتری می کند.

 

 

 

 

7- بو تولیزم:

کلستردیوم بو تولینوم , باعث ایجاد سموم در غذای تولید شده به روش غیر بهداشتی در خانه یا کارخانه می کند در شرایط غیر هوازی می تواند به خوبی باقی بماند , یک باکتری گرم مثبت , اسپور دار و غیر هوازی که غذاهای تهیه شده را آلوده می کند.

انواع مختلفی سم به وسیله این باکتری تولید می شود که شامل سموم عصبی بسیار قوی می باشد نگهداری بهداشتی محصولات شیلاتی , دور ریختن بهداشتی مواد اضافی برای جلو گیری از مسمومیت های بوتولیزمی لازم است.

 

8-تعدادی دیگر از باکتری های بیماری زا :

تعدادی دیگر از باکتری های بیماری زا در ماهی ها  وجود دارد که باعث ایجاد عفونت در انسان می شوند ولی احتمال بیماری آنها پائین بوده است و نشانه های کلینیکی آنها یا زخم موضعی است و یا التهاب دستگاه گوارش می باشد این باکتری ها شامل ائروموناس هایدرو فیلا, ادواردسیلا و غیره می باشد. پلسودوموناس شیگلود را می توان در ماهی های پرورشی یافت که می تواند باعث ایجاد مسمومیت های غذایی در صورت خام خوردن ماهی و یا سخت پوستان در انسان شود.

اپیدمی های مسمومیت های غذایی تولید شده به وسیله استافیلو کو کوس ایریا , باسیلوس سروزا و کلستریدیوم پرفرینجنز بر عهده آبزیان نی باشد . ماهی های کنسرو شده در خانه و دیگر روشهای تهیه غذاهای دریایی منابع قوی برای ایجاد مسمومیت های غذایی می باشند.

مسمومیت های غذایی به وسیله گونه های سالمونلا و کمپیلو باکتر جدا از آلوده شدن مواد غذایی به آنها می تواند ایجاد شود.

 

                                 بیماریهای مشترک با عامل ویروس

 

سخت پوستانی چون صدف های خوراکی از جمله نرم تنان فیلتر کننده غذا می باشند که می توانند پاتوزن های انسانی را در سطحی بیشتر از محیط آبی اطراف خود , در خودشان انباشته کنند . بیماریهای ویروسی تولید شده به وسیله سخت پوستان که باعث ایجاد بیماری در انسان می شوند گسترش جهانی دارند. تغذیه از سخت پوستان که باعث ایجاد بیماری در انسان میشوند گسترش جهانی دارند. تغذیه از سخت پوستان آلوده باعث ایجاد بیماری می شود.

هپاتیکA و ویروسهای شبیه نورواک وانیتروویروسها می تواند مدت زمان زیادی در طبقات آب , رسو بات و بدن سخت پوستان زندگی کنند وتمرکز و انباشتگی بیولوزیکی آنها در بدن سخت پوستان می تواند تمرکز ویروسی را تا 10 الی 100 بار در مقایسه با ستونهای آب افزایش دهد. این ویروسها می توانند تا 9 روز در آب دریا تا 19 روز در رسو بات و تا 30 روز در بدن سخت پوستان عفونت باقی بماند این ویروسها می توانند باعث ایجاد بیماریهای چون مننزیت غیر عفونی , بیماریهای تنفسی , میو کاردیت , تب , اسهال , خارش و التهاب کلیه شوند. ویروسهای کوچک گرد دیگری مثل نوراک کاسترو نیز می تواند عامل التهاب معده و روده افراد بالغ که با سخت پوستان ارتباط دارند باشد. این ویروسها در مقابل گرما و کلرین از خود مقاومت نشان می دهند.

روتا ویروس و آدنوویروسها تا بحال به عنوان عوامل بیماری زای وابسته به سخت پوستان معرفی نشده اند که علت آن زنده ماندن ضعیف آنها در محیط های دریایی به نظر می رسید.   

 

ترجمه و گردآوری:

دکتر محمد خواجه سرپرست شبکه دامپزشکی شهرستان نی ریز

 

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 10:17 | لینک  | 

مارها سالمونلا را با خود حمل می کنندبه طور ميانگين تخمين زده می شود که 60 تا 90 در صد خزندگان سالمونلا را باخود حمل می کنند. به علت فلور طبيعی ونرمال خزندگان ( پوست ودستگاه گوارش ) اين طرز فکر عاقلانه است که بگوييم چيزی به عنوان خزنده بدون سالمونلا وجود ندارد . ( M. L headrich . 2001 )

 

اکثر خزندگان بدون آنکه نشانه بالينی خاصی داشته باشند ، سالمونلا را با خود حمل می کنند.
(
L. Geue u. l. Schner 2001 )  درمان آنتی بيوتيکی نميتواند خزندگان را از سالمونلا پاک کند . حتی ممکن است باعث مقاومت بيشتر سالمونلا نسبت به آنتی بيوتيک شود . خزندگان اغلب چندين نوع ( سروتيپ ) از سالمونلا را به طور همزمان با خود حمل می کنند . تا کنون همه جنس های مختلف سالمونلا از خزندگان جدا شده است ، مرکز کنترل وپيشگيری بيماريها در آمريکا گزارش می دهد (CD.C) که به دليل افزايش تماس خزندگان  با انسان در سالهای اخير ، سالمونلوز وابسته به خزندگان افزايش چشمگيری در آمريکا داشته است .

 

اخيراً در ايران نيز تمايل مردم برای نگهداری خزندگان ( لاک پشت ) افزايش يافته است .متأسفانه مارمولک نيز در برخی از خانه های ايرانی به وفور يافت می شود.

                           

خطر خزندگان :

 

سالمونلاها باکتری ميله ای روده ای می باشند که باعث ايجاد عفونت روده ای می شوند . منبع اصلی عفونت سالمونلا غذای آلوده می باشد و بيشتر افراديکه با سالمونلا عفونت روده ای پيدا می کنند . دچار اسهال ، تب ودل درد می شوند . دربعضی افراد ممکن است عفونت آنقدر شديد باشد که بيماران نياز به بستری شدن در بيمارستان را داشته باشند .

 

باکتری سالمونلا علاوه بربيماريهای روده ای ، درافراد نابالغ ويا افراديکه سيستم ابمنی تضعيف شده دارند  شامل بچه های کمتر از 5 سال ، زنان حامله ، افراد مسن، باعث ايجاد بيماريهای ديگر از جمله حصبه، عفونت های موضعی، عفونت خون ، عفونت استخوان وحتی مننژيت ومرگ در بچه ها ونوزادان می شود . سالمونلوز وابسته به خزندگان يک عفونت باکتريای است که توسط با کتری سالمونلا ايجاد می شود . مرکز کنترل وپيشگيری بيماريها ، دراين رابطه گزارشی منتشر کرده است .

اين مرکز تخمين می زند که در هر سال در آمريکا 93000 سالمونلوز وابسته به خزنده وجود دارد اين مسئله باعث ايجاد نگرانی زيادی برای دارندگان خزندگان ويا هرکس که بطور مستقيم يا غير مستقيم  در تماس هستند ، شده است .

 

نکات مهم در گزارش مرکز کنترل وپيشگيری بيماريها با خزندگان :

 

1-      در بچه ها احتمال آلودگى سالمونلاى وابسته به خزندگان بيشتر است.

2-      خيلى از كسانى كه خزندگان را در خانه نگهدارى مى كنند از خطريكه ممكن است از جانب خزنده خانگى اشان به آنها منتقل شوند بى اطلاع اند.

3-      با افزايش نگهدارى خزندگان در خانه ممكن است سالمونلا وابسته به خزندگان به يك مشكل عمومى تبديل شود.

 

                           

چگونه سالمونلا از خزنده به انسان منتقل می شود ؟

 

بيماری سالمونلوز وابسته به خزندگان به دليل تماس مستقيم ياغير مستقيم با مدفوع خزندگان بروز می يابد . همچنين به احتمال بسيار زياد سالمونلا از طريق پوست خزنده هم منتقل می شود. قابل توجه آنکه احتمال انتقال سالمونلا از طريق وسايلی که درارتباط خزندگان بوده اند وجود دارد .

 

 

 

چگونه می توانيم از بسياری سالمونلوز وابسته به خزندگان جلوگيری کنيم ؟

 

1-      افرادمی بايست بعد از تماس با خزندگان وياحتی وسايل آنها دست خود را با آب وصابون بشويند.

2-   در خانه هايی که دارای بجه های کمتر از 5 سال ، افراد مسن وبطور کلی افراديکه سيستم ايمنی ضعيف دارند ، خزندگان می بايست در خارج از محل زندگی نگهداری شوند ، همچنين مادران آبستن می بايست قبل از بدنيا آمدن نوزادشان، خزندگان خانگی خود را به خارج از خانه منتقل کنند .

3-      به خزندگان نبايد اجازه داده شود که در اتاقهای خانه ودرمحيط داخلی خانه حرکت کنند.

4-      خزندگان می بايد در محلهايی که دوراز آشپزخانه وانبار موادغذايی هستند نگهداری شوند

5-      همچنين وسايل حمامی که برای شستشوی خزندگان ولوازم آنها استفاده می شود می بايست کاملاً تميز وضد عفونی شوند .

6-   مراکز فروش حيوانات خانگی ، دامپزشکان وپزشکان اطفال می بايست اطلاعات کامل را در مورد نگهداری خزندگان وخطه سالمونلوز  وابسته به آنها را در اختيار صاحبان خزندگان وخريداران بدهند .

 كاهش خطر ابتلا به سالمونلاى وابسته به خزندگان در مسئوليت پذيرى مالكين ، آگاهى همگانى و آموزش خلاصه مى شود.

نوشته شده توسط دکتر محمد خواجه در ساعت 18:56 | لینک  |